Çocuk çömeldiği yerden sana bakıyor. Karşısındaki 1.80'lik, az yağ oranlı ve kasları definasyonlu suretini iyice süzüyor sanki hayvanat bahçesindeki bir şeyi izlermişçesine. Suratında çocuksu bir çekingenlik var. Sözlerinle duruşun, onu etkilemişe benziyor, o net. Çocuk biraz çekingen bir tonla, mantarları bohçaya geri toplarken konuşuyor.
"Çarptığın için özür dilemen lazım önce abla. Annem hep öyle der. Önce özür." Bunu söylerken göz kontağı kurmuyor senle, bunu söylemek için bile bütün irade rezervlerini kullanmışa benziyor. En azından tavrı sana yardımcı olabilecek birine benziyor. İlerleme kaydettiğin net.
Tek problem, ona çarptığını kesinlikle hatırlamıyorsun.
[Kurosawa Haru] Ziyaret
-
GM - Naruto
- Game Master
- Posts: 2970
- Joined: August 25th, 2018, 6:19 pm
Re: [Kurosawa Haru] Ziyaret
Bu hesaba atılan PM'ler kontrol edilmemektedir.
-
Kurosawa Haru
- Kusagakure
- Posts: 355
- Joined: October 12th, 2018, 9:09 pm
- Künye:
- Arena:
Re: [Kurosawa Haru] Ziyaret
İki kaşı da aynı anda havaya kalktı, şaşkınlık içinde çocuğun dediğini anlamaya çalıştı. Kimseye çarpmadığına emindiç Gözüyle görmese de, bir çocuğa çarptığını hissederdi. İçinde bulunduğu durumu kavramaya çalışıyordu. Bu da testin bir parçası mıydı? Bu da bir ilüzyon muydu yoksa... Sınandığını hissetti Haru. Ya hala bir tekniğin içindeyse? Çocuk fazlasıyla gerçek gözüküyordu, her ne kadar ona dokunmadığını düşünse de. Çocuğun tekniğin bir parçası olduğunu hissetti Haru. Aklının ona oyunlar oynadığını, hala köye ulaşabilmek için bir testin adımı olduğunu hissetti.
Belki de o kadar çok ilüzyona maruz kalmıştı ki, aklı artık gerçeği ve sahteyi ayırt edemez hale gelmiş, düşünceleri onu yarı yolda bırakan bir insana dönüştürmüştü. "Öhm." diye sesini toparladı Haru. "Kusura bakma, çok haklısın." Çocuğu düz görebileceği mesafeye eğildi ve çömelerek çocuğa bakmaya başladı, belki özrünün daha içten olacağını hissederek: "Yolculuk beni yormuş olmalı. Sana çarptığım için özür dilerim. Bir anlık boşluğuma geldi. Dilersen mantarları toplamana yardım edebilirim." diyerek çocuğun kendi hakkında geliştirebileceği kötü düşünceleri engellemeye de çalışıyordu, en tatlı halini göstererek. Nanmin'de görev aldığı sürede insanlarla olan iletişimini geliştirmeye çalışmıştı. Bölge halkına savaşı unutturmak, orada bulunmalarının bir taciz olmadığını kanıtlamaya çalışırken çocuklara ve kadınlara karşı kazandığı bir kimlikti bu, sevimli ve özür dilemeye müsait ama sert mizaçlı, otoriter kişi personasını kullanmaya çalışacaktı çocuğa karşı. Tek bir çocuğu kazanması, bütün kasabayı kazanmasının anahtarı olabilirdi, ancak bunu kötü bir istekle yapmıyordu. Gerçekten çocuğu kazanmak istiyordu... Belki de kendini buna ikna etmiş, bu köylülerin elinden çalacakları taş için bir yol yapmaya çalışıyordu bilinç altında.
Belki de o kadar çok ilüzyona maruz kalmıştı ki, aklı artık gerçeği ve sahteyi ayırt edemez hale gelmiş, düşünceleri onu yarı yolda bırakan bir insana dönüştürmüştü. "Öhm." diye sesini toparladı Haru. "Kusura bakma, çok haklısın." Çocuğu düz görebileceği mesafeye eğildi ve çömelerek çocuğa bakmaya başladı, belki özrünün daha içten olacağını hissederek: "Yolculuk beni yormuş olmalı. Sana çarptığım için özür dilerim. Bir anlık boşluğuma geldi. Dilersen mantarları toplamana yardım edebilirim." diyerek çocuğun kendi hakkında geliştirebileceği kötü düşünceleri engellemeye de çalışıyordu, en tatlı halini göstererek. Nanmin'de görev aldığı sürede insanlarla olan iletişimini geliştirmeye çalışmıştı. Bölge halkına savaşı unutturmak, orada bulunmalarının bir taciz olmadığını kanıtlamaya çalışırken çocuklara ve kadınlara karşı kazandığı bir kimlikti bu, sevimli ve özür dilemeye müsait ama sert mizaçlı, otoriter kişi personasını kullanmaya çalışacaktı çocuğa karşı. Tek bir çocuğu kazanması, bütün kasabayı kazanmasının anahtarı olabilirdi, ancak bunu kötü bir istekle yapmıyordu. Gerçekten çocuğu kazanmak istiyordu... Belki de kendini buna ikna etmiş, bu köylülerin elinden çalacakları taş için bir yol yapmaya çalışıyordu bilinç altında.