RPGTürk

Asakura geçidinden kafasında tek bir düşünce ile ayrılmıştı, planları ne? Shijo ve Ringo'nun birlikte hareket etmesini pek anlayamıyordu. Aklına bir kaç şey geliyordu lakin hiçbirisi mantık çerçevesinde oturmuyordu. Bir şeyler sürekli olmaz dedirtiyordu Usagi'ye. Jounin sınavından beri Ringo ile görüşmemişti. Aradaki süre baya fazlaydı lakin bu ikilinin ne gibi bir geçmişi vardı? Ringo'ya görev yerini terk ettirecek kadar önemli bir şey olmalıydı, aksi halde Ringo'nun böyle bir hareket yapacağını düşünmüyordu. Lakin Shijo'nun da bu şekilde emirlere karşı gelip kendi başına hareket ediyor olmasını mantığına oturtamıyordu. Bir şeyler acayip ters gidiyordu. Usagi ise ne yapacağına hala karar verememişti.

Minami şehrinde bir geçmişi vardı Usagi'nin. Razan'ı öldürmüştü, yani öldürmüş olmalıydı. Razan'ı öldürmek için Minami şehrine gitmiş, sonrasında yaşanan tatsız olaylar sebebiyle hafızasını kaybetmişti. O zamandan beri anıları kayıptı. Gözlerini Razan'ın sağ kolu olan shinobinin yanında açmıştı. Üstü başı yırtık, yara bere içinde. Bir yan odasında ise Razan vardı. Neler olduğunu hatırlamıyordu, ama sonuç olarak Razan ölmüştü ve kapıların ardında Usagi'nin yaptığı biliniyordu. Hala aklının bir köşesinde bu durumu çözmeye çalışıyordu Usagi.

Şehrin dış kısımlarına geldiğinde köylülerin yaşamına tanık olmuştu hızlı bir biçimde. Akşam saatleriydi bu yüzden insanlar tarlalardan, çarşıdan evlerine doğru gidiyordu. Karşılaştığı çoğu insanın omuzlarını baskılayan yorgunluğu görebiliyordu. Onlara yardım edebilmeyi istese de yapabileceği bir şey yoktu. Tam da bu sebeple insanları düşünmeyi bırakıp, önündeki işe odaklanması gerekiyordu. Bir durum için elinden bir şey gelmiyorsa, düşünmesine gerek yoktu.

Ana cadde üzerindeki bir kafede oturuyordu. Şehre henüz girmemişti, zira girdikten sonra direkt olarak işe koyulması gerektiğinin bilincindeydi. İşe başlamadan biraz soluklanmak için seçmişti bu kafeyi. Biraz da bir şeyler yiyip içmek için. Bu kafenin bu civardaki en güzel kafe olduğunu duymuştu. Buraya kadar gelmeyi başarmasını kutlamalıydı. Kutlamayı ise mochi ve bir bardak yeşil çay ile yapmayı uygun bulmuştu.

Ufak kutlamasını bitirip garson kız boşları topladığında ona teşekkür etmeyi ihmal etmedi. Hemen ardından gözlerini büyük kapıya dikerek yapacaklarının planını kurgulamaya başladı. Elindeki tek ipucu parşömen parçasındaki Sakura Taşımacılık amblemiydi. Burası hakkında bilgi alması gerekiyordu. Sahibi kim, yeri nerede, tam olarak ne iş yaparlar. Bunları düşünürken bir yandan da beyninin derinliklerinde barınan, istihbarat birimindeki bilgileri kurcalıyordu. Sakura Taşımacılık ile ilgili bir bilgi kırıntısı arıyordu. Belki bir dökümandaki ufak bir yazı, belki de meslektaşlarının konuşmalarından ufak kesitler. Yine de bilgiden emin olmak gerekirdi. Bu sebeple beyninin içinde bir bilgi bulsa da, bulamasa da yapacağı ilk iş masasını toplayan garson kızla konuşmak olacaktı.

"Merhaba, kolay gelsin. Hesabı ödeyecektim ben. Bir de sormak istediğim bir şey var. Acaba Sakura Taşımacılık'a nasıl giderim? Orada çalışan bir arkadaşımı arıyorum da." Kızın cevabını bekleyecekti konuşmasını bitirdikten sonra. Devamında çok göze batmadan sahibi hakkında da bilgi alması gerekliydi. "Sahibi kim biliyor musunuz? Olur da yanlışlıkla denk gelirsem arkadaşımı işinden etmek istemem, saygılı davranayım kendisine." İlk bilgiyi aldıktan sonra ikinci bilginin biraz detaya giriyordu. Bu sebeple ikinci bilgiye cevap alamasa da dert olarak görmüyordu.

Kızla konuşmasını bitirdikten sonra teşekkür edecek, hesabı ödeyip şehre yönelecekti. Sakura Taşımacılık'ı bulduktan sonrasının ip söküğü gibi geleceğini düşünüyordu. Bu sebeple yöneltmişti önceliğini oraya. Şehre gir, Sakura Taşımacılık'ı bul. Shijo ve Ringo'nun orada ne işi olduğunu öğren, Shijo ve Ringo'yu bul. Planını şimdilik burada noktalıyordu çünkü sonrasında ne olacağını hala bilemiyordu. Beyninde dönüp duran o tilkiyi durdurmalıydı. Ringo ve Shijo ile konuşup cevaplar bulmalıydı.

Aklındaki sorulara bir cevap alamamıştı. Ne garson kızdan, ne de kendi beyninden. Daha önceden bu şirketin öneminin farkında olsa hatırlayacağı şeyler olacağından emindi. Lakin karşısına birden çıkmış olması elini kolunu bağlıyordu. Bu şirket hakkında kesin olarak bilgi alabileceği bir yer aklına geliyordu. Shinobi yerleşkesi. Lakin Shijo ve Ringo ile konuşmadan oraya gidip yerlerini belli etmek istemiyordu. Herkesten önce Usagi konuşmalıydı ikiliyle. Zira mantıklı bir açıklama duymayı bekliyordu. Tabi mümkün mertebe ikiliyi zor kullanmadan geri döndürmeyi hedefliyordu. Bunun için de olabildiğince gözden uzak hareket etmeliydi.

Garson kızla konuşmasını teşekkür ederek bitirdikten sonra sakin adımlarla dışarı atmıştı kendisini. Cebinden Sakura Taşımacılık'a ait kağıt parçasını çıkartıp bir mühür, yazı tipi, renk benzeri ayırt edici bir özellik arayacaktı yola çıkmadan önce. Aradığı şeyi bulsa da bulamasa da kağıt parçasını tekrar cebine koyup ana kapıya doğru ilerleyecekti. Büyük ve görkemli Minami Şehri'nin ana kapısı. Politika ile yozlaşmış bir şehir. Sürekli kendi askeri birlikleriyle sürtüşme yaşayan bir şehir. Gerçekten burası bu ülkenin başkenti olmasa, politika ile bu kadar vakit harcamasalar Kaya Ülkesi'nin hali nasıl olurdu? Ishigakure'nin hali nasıl olurdu? Usagi'ye göre çok daha iyi olacağı su götürmez bir gerçekti. Tamamen barış içerisindeki bir çağda yaşamıyorlardı sonuçta. En azından diğer büyük ülkeler gibi. Onlar kendi kendilerine dünyaya barış getirdik, ehe! kafasında yaşasalar da Usagi hiç de öyle olmadığını ilk elden yaşayan birisiydi. Barış getirdikleri dünya kendi büyük, kar küresi içerisindeki dünyalarıydı. Dışarıda olanlardan haberleri bile yoktu büyük ihtimalle. Bir de bizim için yaşayın biz de size barış getirelim halleri yok muydu. Büyük Shinobi Birliği, Kaya Ülkesi gibi kendilerine nazaran daha küçük ülkelere tamamen köle muammelesi yapıyordu. Bizim kölemiz olursanız size barış getiririz. Zamanında Kurumi'nin Shinobi Birliği'ne verdiği cevap için ona bir kez daha hayran oldu. Ama şu an için bu düşünceleri bir kenara bırakmalıydı. Önündeki işe odaklanması gerekiyordu. Bir an önce Shijo ve Ringo'yu bulmalıydı.

"Heh, Minami'nin kapısına bile yaklaşsan kafanda ülke ve dünya politikaları dönmeye başlıyor. Gerçekten ne zehirli bir şehirsin sen."

Aklındaki tek plan şehirde taşımacılık ile uğraşabilecek şirketlerin çoğunlukta olduğu yerleri aramak olacaktı. Çok fazla gezme fırsatı olmasa da daha önce Minami şehrine gelmişti. Tabi, Minami'nin bir Kaya Ülkesi şehri olması da burada şehir planının kast sistemi çerçevesinde ve planlı olması anlamına geliyordu, Ishigakure gibi. Şehrin planını direkt olmasa da az çok çıkartabileceğini düşünüyordu. Bu sebeple ana kapıdan içeriye girdiği gibi etrafına göz kestirecekti. Sokaklara, dükkanlara, yolda yürüyen insanlara bakacaktı. Bir ipucu bulmaya çalışacaktı bunu yaparken. Bir at arabası, sırtında yükle ilerleyen birileri, ya da direkt olarak bir kervan.

Kağıt parçasını bir kez daha dikkatle incelemiş olmasına rağmen kayda değer bir şey bulamamıştı. Gözden kaçırdığı bir şeyler olmasını umut ediyordu. Çok fazla insana soru sormadan işletmeyi bulabileceğini düşünüyordu. Tabi bunlar kağıt parçasına bakmadan, ya da garson kızla konuşmadan öncesinin düşünceleriydi. Şimdi insanlara sormak zorunda olduğunu biliyordu. Yine de bu zorunluluğa göre ilerlemeden önce şehrin devasa kapısından içeriye girip, son bir ipucu kovalamak istiyordu.

Ana giriş kapısından içeriye girerken etrafına bakınmaya başlamıştı bile. Bir yol tabelası, bir at arabası, sırtında yük taşıyan birileri. Lakin istediği şeyleri bulamamıştı. Görebildiği şeyleri analiz etmeye başladı. Yanyana dizili birkaç kiosk, yolda ilerleyen yük arabaları ve kervanlar, sağda solda dikilen insanlar. Çok fazla girdi olsa da aradığı şey hiçbirisinde yoktu. Bu sebeple gözü soru sorabileceği birilerini aramaya başlamıştı bile.

Soru soracak birilerini ararken gözüne takılan bir kaç kişi olmuştu. Seyyar satıcıları görmüştü. Atıştırmalık bir şeyler alırken bir yandan da sorusunu yöneltebilirdi. Ama hemen girmek istemiyordu aksiyona. Bu sebep biraz daha gözlemledi. En uygun kişiyi bulmaya çalışıyordu sorusunu sorarken. Bu sırada gözüne imza toplamaya çalışan bir kaç genç takıldı. Ne için imza topladıklarını sorabilir, belki biraz bilgi alabilirdi onlardan. Bunu da bir köşeye not ederek gözlemini sürdürdü.

Sokak çalgıcıları, kafeye müşteri bulmak için insanları darlayan çalışanlar derken en mantıklı olanların imza toplayan gençler olacağına kanaat getirdi. Hem ne için imza topladıklarını da merak etmişti. Merakını giderip, üzerine sorularını da sorabilirdi. Hem belki kendisini ilgilendirecek bir şeyler bile çıkabilirdi. Bu sebeple sakin adımlarla yönünü gençlere yöneltti.

"Merhaba, imza topladığını gördüm de bir sormak istedim. Ne için imza topluyorsunuz acaba?" Sorusunu yönelttikten sonra gencin cevabını dinleyecekti. Hemen ardından da kendi sorusunu yöneltecekti. "Anlıyorum, ekstradan sormak istediğim bir şey var. Sonrasında konuya tekrar dönebiliriz. Sakura Taşımacılık adında bir yeri arıyorum. Bir arkadaşım orada çalışıyor da. Yerini bilmiyorsanız bile en azından bu tarz taşımacılık işleri ile uğraşan yerlerin nerede olduğunu söylebilir misiniz? Koca şehri aramak istemiyorum." Sorusunu gülümseyerek soracaktı. Canayakın birisi olarak görünürse daha kolay cevap alabileceğini düşünüyordu.

Önlüklü kıza yaklaşırken kız da aynı şekilde kendisine yaklaşmıştı. Göz göze geldikleri sırada kız heveslenmiş, birisinden imza alabileceğini düşünmüş olmalıydı. Tabi ne olduğunu bilmeden bir şey imzalamayacaktı Usagi. Yine de, sorularını sormak için imzalayacakmış gibi davranmıştı. Pek bir umudu yoktu sorularını sorarken, lakin kızın konuşmaya başlamasıyla arayışının beklediğinden daha erken bitebileceğini fark etmişti.

Önce imzanın neden toplandığını öğrenmişti. Yüksek öğrenim ve öğrenci yurtlarının ücretsiz olması için topluyorlardı imzaları. Burada uzun uzadıya bir tartışmaya girmek istemişti. İkisinin de ücretsiz olmaması gerektiği hakkında uzun uzun konuşabilirdi. Karşısındaki kızla biraz uğraşmak keyifli olabilirdi. Ne var ki biraz acelesi vardı. Bu sebeple ağzını kapalı tuttu.

Kız konuşmasını bitirdiğinde konuşmaya başlayacaktı. "Teşekkürleer. Hadi bi imzayı hakkettin bu cevaplarla." Sözlerini gülümseyerek bitirdikten sonra kızın elinden tahta ve kalemi alıp hızlıca imza atacaktı. Sonuçta bir imza attı diye zora gireceğini pek sanmıyordu. Tabi, bu imzaların toplanmasından pek bir sonuç çıkacağına da ihtimal vermiyordu ama kızı mutlu etmek için bunu yapabilirdi. İmzayı attıkdan sonra tahta ve kalemi kıza geri verecekti. "Al bakalım, umarım hedefinize ulaşırsınız. Tekrardan yardımın için teşekkürler."

Kız ile konuşmayı bitirdikten sonra aldığı yön tarifine göre ilerleyecekti. Tabi bugün dükkanı bulabileceğini düşünmediğinden planın devamını çok irdelememişti. Şimdiye kadarki planı Shijo ve Ringo'nun Sakura Taşımacılık ile ne işi olduğunu öğrenmekti. Bunu nasıl yapacağını ise düşünmemişti. Yol çok uzun olmasa da, yol üstü uygulanabilir bir plan bulabileceğinden emindi.

Öncelikle yol boyu gördüğü insanları inceleyecekti. Sakura taşımacılık ile bağlantılı olabilecek, ya da aradığı kişilerden birisini görmesi durumunda durup, planını ona göre tekrar şekillendirecekti. Dikkatini çeken birisi olmadığı durumda aldığı tarife göre ilerleyip, Sakura Taşımacılığa ulaşacaktı. Direkt olarak içeri girmeyecek, önce etrafı, sonrasında ise uzaktan içeriyi inceleyecekti görebildiği kadarıyla. Bunları yaparken alacağı yeni girdilerle birlikte, planı uygun şekilde biçimlendirebileceğini düşünüyordu.

Eh, kafasındaki yarım yamalak plan ve belli belirsiz bir hedef ile ilerlemeye hazırdı.