[Kita Usagi] Shijo'nun Peşinde II

[GM - Naruto]

Adama doğru yürümeye devam ederken bir yandan da odaklanarak Gemmei-dou’yu aktifleştiriyorsun. Sen yaklaşırken adamın bakışları bir anlığına sana, tekrar ayakkabısına, sonra daha yavaş bir şekilde tekrar sana dönüyor. Üzerindeki cekete, saçlarına taç misali geçirdiğin alın bandına gidiyor sırayla gözleri. Bir shinobinin gelmekte olduğunu anlamasıyla anlık ufak bir tedirginlik yaşadığını hissedebiliyorsun bu sırada. Bağcıklarıyla olan işini hızlıca bitirip üstünü başını, oturuşunu bir düzeltiyor.
İyice yaklaştığında sana gülümsüyor ve buyur edercesine başını sallıyor hafifçe. Sen konuşurken adamın tedirginliği yavaş yavaş kayboluyor. Burada sadece bir müşteri olarak bulunduğunu duymak onu rahatlatırken, hissettiği şey de hafif bir merak olarak değişmeye başlıyor.

Dükkanın kapalı olduğuna işaret edişinle tekrar başını sallıyor ve “Hıhım, evet.” şeklinde nidalar ile söyleyeceklerini bitirmeni bekliyor. Ardından, sana yardımcı olamamanın burukluğuyla “Maalesef hanımefendi evet, bir süredir kapalıyız. Ne zaman geri açarlar ben de bilmiyorum.” diye cevap veriyor.

Adamı dinlerken odağını biraz daha toparlıyorsun üzerinde. Gözlerin hafifçe kısılıyor ve gördüğünden daha ötesini anlamaya çalışıyorsun. Birkaç saniye sonra bu adamın chakra noktalarının kapalı olduğunu, daha önce muhtemelen hiç chakra da yoğurmadığını, haliyle de bir shinobi olmadığını anlıyorsun. Konuşmasını bitirdiğinde birkaç saniye duraksıyor bekçi, sen de hislerinin meraktan ilgiye doğru kaydığını hissedebiliyorsun.

“Hanımefendi, bir arka sokakta Hinode Taşımacılık var. Sabah 7 dedi mi hemen açarlar, çalışanları da ilgilidir. Bekçi Saki önerdi derseniz yardımcı olurlar. İsterseniz sabah oraya bir gidin.” diye kendince yardım etmeye çalışıyor sana. “Fiyatları da uygundur hem. Şoförleri biraz delidir sadece, narin bir şey göndertmeyin.” diye ekleyip, gülümsüyor.

[Kita Usagi]

Bekçi ile olan konuşmasını bitirip, dinleme faslına geçmişti Usagi. Bu sırada karşısındaki adamın bir shinobi olmadığını anlaması içini rahatlatmıştı. Dilediğince sallayabilirdi bu durumda. Ne var ki, salladığı şeylere de dikkat etmeliydi zira burada söyleyeceği sözlerin bir süre sonra karşısına çıkabileceğini biliyordu. İstihbarat görevinde geçirdiği zamanın ardından bunu kesin olarak söyleyebiliyordu. Herhangi bir yerde söylediği bir söz, dönüp dolaşıp ileride kendi ayağına dolanabilirdi. Bu sebeple gönlünce yalan söylemekte özgür olsa da, bir o kadar da kısıtlıydı.

Bekçinin değişken ruh hali ise Usagi'nin kafasında ekstra bir soru işareti bırakmıştı. Shinobi olduğunu gizlememişti. Bekçi bir shinobinin yaklaştığını görünce içinde tedirginlik baş göstermişti. Usagi'yi meraklandırıyordu bu. Neden shinobi gördüğünde tedirgin olmuştu? Bunu üstü kapalı bir şekilde öğrenmeliydi. Elini çok fazla açık etmeden oynamalıydı.

Bekçi sözlerini tamamen bitirip önerisi yaptıktan sonra basit bir gülümsemeyle teşekkür edecekti. Hemen ardından kafasında anlık kurduğu plana uyacaktı.

"Ah yok teşekkürler, göndereceğim şey oldukça narin ve bana burayı öneren kişi Sakura Nakliyat'ın sahibiyle doğrudan bağlantılı olduğunu söyledi. Hem sadece gönderi yapmayacağım. Benim de bu nakliye sırasında doğrudan bulunmam gerekiyor. Oldukça özel bir parça. Belki anlarsınız."

Beyni bir yandan planını kurgulamaya devam ederken bir yandan da söylediği yalanları karşısındaki kişinin anlamaması için uğraşıyordu. Kafasında planı kurgulamaya devam ederken, bir kaç gün öncesinden bir an çaktı gözlerine yıldırım gibi. Elinde not defterinin son sayfası açık, üzerindeki "Munejima" yazısına bakıyordu. Ne olduğunu bilmiyordu bunun ama burada işine yarayabileceğini düşünmüştü.

"Ah, şimdi aklıma geldi. Beni buraya yönlendiren kişi olurda bir yerde sorun yaşarsam Munejima demem gerektiğini söyledi. Söylediğin kişi anlar dedi. Tam olarak ne demek bilmiyorum ama."

Tam olarak şansa bırakarak son yalanını da söylemişti. Bunun bir kod mu, bir lokasyon mu, yoksa bir isim mi olduğunu bilmiyordu. Elinde bir tek bu kelime vardı. Bu sebeple genel bir şekilde ortaya atarak karşısındaki bekçinin tepkisini izleyecekti. Beyni ise bu sırada gözlemleyeceği tepkiye göre planı şekillendirmek için hazırda bekliyordu.

[GM - Naruto]

Adamın ilgisi, söylediklerini dinlerken yerini hızla kafa karışıklığına bırakıyor. Sadece sezginin yakalayabileceği bir şekilde değil, yüzüne de yansıyor bu karışıklık. Söylediğin hiçbir şeyin adamda bir anlam ifade etmediğini görebiliyorsun. Konuşmanı bitirdiğinde ise birkaç saniye yüzüne bakıyor gözlerini kırpıştırarak.

“Şey… Dediğim gibi hanımefendi, kapalı burası. Bilsem ne zaman açılacağını yardım edeyim ama…” diye lafa başlıyor, ne diyeceğini bilemez bir tavırla. Ardından, birkaç saniyelik bir sessizlik daha. Kafasının karışmasının yanısıra sana nasıl yardım edebileceğini de düşünüyor gibi bir süre, ancak pek bir şey çıkaramıyor olmalı. Az önce bahsettiği arka sokağı işaret ederek yarı geveler, yarı lafın kalanını senin anlamanı bekler tavırlarla devam ediyor. “Hani bu kadar önemliyse kargonuz, at arabası kiralayabilirsiniz aslında. Mesela, siz de arkasında durursunuz, ya da mesela siz sürebilirsiniz direkt. Yani dediğim gibi açık olsak soralım bizim dükkana diyeceğim de işte, dediğim gibi…”

Yer yer el kol hareketlerinden faydalanıyor bekçi, sana yardımcı olmaya çalışırken. Bazen arka sokağı işaret ediyor, bazen sürücü misali hareketlerle fikrini perçinliyor. En sonunda da sana daha fazla nasıl yardımcı olacağını bilemeyen bir adamın anlık hüznünü görebiliyorsun suratında. Zaman zaman gerginlik ve ufak bir panik hissetsen de, bunun kötü bir niyet taşımadığını da anlayabiliyorsun.

[Kita Usagi]

Güzel bir hikaye ve plan hazırladığını düşünüyordu Usagi en başta. Temeli sağlamdı, söylediği her şey birbirini tutuyordu. Konuşma sırasında bu hikayenin yalan olduğunun fark edilmesi imkansız diye düşünüyordu. Ne var ki, yaptığı bütün plan ve hikaye ayarlamaları boşa gitmişti. Bekçiden hiçbir şey çıkmamıştı. Ne Munejima'nın ne olduğunu öğrenebilmişti. Ne de herhangi bir ipucu yakalayabilmişti. İçinde beliren hayal kırıklığını yüzüne yansıtmamaya gayret etmişti.

Bekçi sözlerini bitirdikten sonra onun da aslında pek bir şey bilmediğini fark etti. Ya bütün duygularını ve düşüncelerini aşırı iyi idare ediyordu. Ya da gerçekten hiçbir şey bilmiyordu. Onun gibi sıradan bir insanın sensör yeteneklerini kandırabileceğini düşünmüyordu. Bu sebeple bekçinin duygu ve düşüncelerinin gerçek olduğu kanaatine vardı.

"Teşekkürler." diyebildi yüzünde hafif buruk bir gülümsemeyle. Sonrasında hızlıca düşüncelere daldı. Burada bir yere gizlenip bekleyebilirdi. Belki gece bir aksiyon olurdu. Gelen giden birileri ya da bekçi değişimi gibi şeyler. Lakin yorgundu. Bu sebeple gece kazanabileceği bir şeyler olsa da bunları es geçmeye karar verdi. Bir han bulup bu akşam dinlenecekti. Ertesi gün tekrardan buraya gelecekti kapıda bekleyen bekçinin değiştiğini umarak.

"Bana önerebileceğiniz güzel bir han var mıdır yakınlarda? Uzun yoldan geldim güzelce dinlenmek istiyorum." diyecekti gülümseyerek. Sözlerini bitirdikten sonra adamın önereceği hana doğru yönelecekti. Önce bir akşam yemeği, ardından güzel bir uyku çekecekti. Ertesi sabah erkenden yola çıkıp, bütün gününü Shijo ve Ringo'yu aramaya odaklayacaktı. Eğer onları burada da bulamazsa nereye gidebileceğini tam olarak bilmiyordu. İpucu da çıkmazsa buradan direkt olarak Ishigakure'ye geri dönmeyi düşünüyordu.